To zdjęcie z wakacji z Chorwacji zostało zrobione czterdzieści lat przed jego śmiercią, gdy robiono miliardy zdjęć byle czemu, byle gdzie, z byle jakiej okazji. Byle zrobić cokolwiek. Strzelanie pamiątkowych fotek okazało się najbardziej dostępną, najprostszą kompensacją strzelania do ludzi. Ci, którzy nie potrafili zrobić nic ze swoim życiem – a wtedy już nikt nie potrafił – robili tysiące zdjęć, kasowanych później setkami, jakby rozgniatali komary na rękach. To, co nie zostało rozgniecione, kopiowali do komputerów i rozsyłali e-mailami do dziesiątek znajomych, bo przyjaciół już nikt nie posiadał. Robili to z mormońskiej chęci skatalogowania utraconych losów wszystkich ludzi, zwierząt i przedmiotów dookoła. Nigdy jeszcze nieśmiertelność nie była tak dostępna i krótka zarazem jak wtedy.

Krzysztof Varga – “Nagrobek z lastryko”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Looking for something?

Use the form below to search the site:


Still not finding what you're looking for? Drop us a note so we can take care of it!

Visit our friends!

A few highly recommended friends...

Set your Twitter account name in your settings to use the TwitterBar Section.